
De Watersnoodramp van 1953

Een ramp die diepe sporen naliet
In de vroege ochtend van 1 februari 1953 bezweken de dijken langs de Zeeuwse kust onder de kracht van een ongekende combinatie van springtij en zware storm. Het water stroomde binnen en overstroomde ruim de helft van het Zeeuwse grondgebied. Ook de eilanden Sint Philipsland en Tholen werden hard getroffen. De ramp liet littekens na die tot ver na de twintigste eeuw zichtbaar bleven, in het landschap, in de dorpen, en in de herinnering van wie het meemaakte.
Nergens op Tholen was de ravage zo groot als in Stavenisse. In dat dorp alleen al vielen 153 doden, en de materiële schade was enorm. Als blijvende herinnering aan de watersnood staat er langs de Provincialeweg tussen Sint-Maartensdijk en Stavenisse het monument Het Zeemonster — een beeldhouwwerk van een vis, gemaakt door de Amsterdamse beeldhouwer Gerrit Bolhuis. Het beeld staat er stil en krachtig, als stille getuige van wat het water aanrichtte.
Een nieuw landschap
Het land van de hoge bomen
Meer informatie
Het Watersnoodhuis in Stavenisse
Meer informatie

Het Watersnoodmuseum Ouwerkerk
Meer informatie